دوست داریم دروغ باشه و اشتباه آخه همه عزیز و دوست داریم

نماز ها رو درست و حسابی می خونیم که آخر نماز رومون بشه از خدا طلب کمک کنیم

بعد یه شب از بیمارستان زنگ می زنند که میگن یه پرستاری جواب آزمایش و که دیده گفته فکر کنم اشتباه شده  تومور نیست نگران نباشید!

حالا همه اشک شوق می ریزند و تند به همدیگه خبر می دهند

آخه ما خبرهای بد و دیر باور می کنیم و خبرهای خوب و زود!

همه خوشحالیم

حالا دوست دارم نمازم و طولانی تر بخونم برای تشکر از خدا!

می گن معجزه شده!

حالا خدا رو حس می کنم

بیشتر از هر وقت دیگه

حالا خدا نزدیک شده

حتی نزدیک تر از رگ گردن

دوست دارم روی ماه خدا رو ببوسم

......

خبرها اشتباه بود دکتر گفت هیچ معجزه ای در کار نیست  تومور سر جاشه!

حالا کسی برای رسوندن این خبر بد تلاشی نمی کنه

اما باز هم همه گریه می کنند

این بار از ناراحتی!

اما باز هم خدا نزدیکه ...

پ .ن : حال عزیزم خوب نیست

محتاج دل های پاکتون هستم

توی این ماه عزیز . عزیز من و دعا کنید

يكي از اون روز هاي گرم و آفتابي از اون روزها كه آدم احساس مي كنه الان چشم هاشم آب مي شوند

من به همراه خانواده رفتيم كاخ قديمي  رو ببينيم

اونجا همه جور آدمي پيدا مي شد

يه دسته از اين آدم ها هم اروپايي هايي بودند كه اومده بودند از معماري شرقي لذت ببرند

خوب هوا گرم بود

تاپ پوشيده بودند و شلوارك

توي اين هواي گرم چشمشون به من افتاد با چادر مشكي !

مي تونم تصور كنم كه چه چيزهايي رو از ذهن گذروندند

اومدند جلو و در باره ي پو ششم از من پرسيدند من هم گفتم همه چي رو

زبانم زياد خوب نيست ولي دست و پا شكسته گفتم كه ايراني ام

گفتم كه براي چي اين نوع پوشش و توي اين هواي گرم دارم

و فقط به چشم هاي آبيشون كه داشت از حدقه در مي اومد نگاه كردم

شايد توي دلشون مي گفتند توي اين دنيا ديگه حيا و عفاف كيلو چنده

اين مسلمون ها هم دلشون خوشه ها!

(و واقعا ما دلمون خوشه )

چيزي نگفتند بعد از تموم شدن حرف هاي من

فقط از من خواهش كردند كه با هم عكس بگيريم

يه عكس ۴ نفره كنار آدم هايي كه باد گرمي موهاي آن ها  رو و چادر  مشكي من و تكان مي داد عكس گرفتيم

آن ها با تاپ و شلوارك من هم با چادر مشكي ام!

اما بالاخره مست شدم از دور چشمک می زد به من که بیا!

بوی خوبش مستم کرد

اولش گفتم یه ذره می رم جلو یه سلامی به آقا امام رضا می کنم بر میگردم

ولی موج بردم !

من موج سواری بلد نبودم ولی موج بردم

دوست نداشتم به خاطر زیارت چادر مشکی ام زیر دست و پا بمونه دوست نداشتم به خاطر لمس کردن ضریح

موقع برگشت بدون روسری برگردم اون هم با جیغ!

من و موج برد

وسط های موج سواری داشتم غرق میشدم

توی دلم فریاد زدم بابا امام رضا قربونت برم غلط کردم

من و نجات بده ولی نشد یه موج بزرگ من و رسوند به نزدیکی های ضریح حالا اگه دستم و دراز می کردم شاید

لمسش می کردم

ولی قبل از این کار دو تا آرنج از دو طرف گلوم فشار می آوردند

باز به التماس افتادم

بابا ! امام رضا

اینجا جای من نیست دارم خفه می شم نجاتم بده غلط کردم

اینجا هر چی جلوتر می رم از تو دور میشم

اینجا هرچی دورتر باشی بهتره

من که معنویتی توی این جمعیت نمی بینم و فقط صدای جیغ خانم ها می یاد

بالاخره نجات پیدا کردم

امسال هم مثل هر سال دستم نرسید به ضریح

امسالم مثل هر سال از دور سلام کردم و از دور وداع

تازه از سفر برگشته بود

رفته بود ابیانه رو ببینه

وسط خاطره هاش اشاره کرد که اونجا در امام زاده باز بوده ولی آتشکده بسته و آه کشید که دوست داشته اونجا رو ببینه!

و تاکید کرد که اصلا به امام زاده اعتقادی نداره

منم گفتم که زرتشتیها روی آتشکده هاشون حساسیت دارند و غیر از خودشون و راه نمی دهند

گفتم که حتی به خاطر دیدن آثار تاریخی هم نمی گذراند کسی ازشون دیدن کنه

گفتم که ...

خیلی چیزها گفتم ولی در آخر باز هم انگار چیزی از حرف های من و نشنیده باشه باز هم آه کشید برای ندیدن آتشکده

منم توی دلم چند بار آه کشیدم

سر به آسمان دارند

منم بچه که بودم از کنار این ستون های بلند پا به سختی مادرم و پیدا می کردم

آرامش . برای بچه ها یه جای کو چیک و با  سقف کو تاه یعنی آرامش

به خاطر همینه که زیر میز  خونه درست میکنند یا با مبل ها و پشتی ها یه خونه ی کو چیک همقد خودشان

منم بچه که بودم وقتی مامانم نماز می خوند بزرگترین و لذت بخش ترین بازی برام رفتن زیر چادر نماز مامانم بود یه

 خونه ی کوچیک سفید با گل های آبی انگار این آرامش هیج جای دیگه پیدا نمی شد

وقتی بیرون از خونه دوست مامان و می دیدم خجالت می کشیدم دنبال یه جایی برای قایم شدن می گشتم

واون وقت بازم این چادر مشکی مامان بود که به دادم می رسید باز هم امنیت و آرامش و من و از لپ کشیدن

های بی مورد راحت می کرد

تمام بچگی من و تمام آرامش کودکی ام را می توانم از چادر مشکی مادرم پیدا کنم

مادر های نسل بعدی چادر مشکی ندارند به فکر امنیت و آرامش بچه هام

زیر مانتو بچه ها نمی توانند از دست بوسه های آب دار و لپ کشیدن های بی مورد و سوال های تکراری فرار کنند

کاش باز هم می توانستم زیر چادر مشکی مادرم پناه ببرم